20.11.2017, godz.:
rozmiar czcionki domyślny rozmiar czcionki średni rozmiar czcionki duży
Kontrast:
tekstowa
Wieści z PZDRNewsletterTelewizja WMODR

Działanie rolnośrodowiskowo-klimatyczne 2014-2020

Działanie rolnośrodowiskowo-klimatyczne 2014-2020

Działanie rolno-środowiskowo-kilmatyczne jest jednym z działań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Jego realizacja ma przyczynić się do zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich i zachowanie na nich cennej różnorodności biologicznej.

Szczegółowe informacje oraz wytyczne działania rolno-środowiskowo-klimatycznego w ramach PROW 2014-20220 zawarte są w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18. marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 415). oraz w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 326)

Cele działania

Zasadniczym celem działania rolno-środowiskowo-klimatycznego jest zachęcenie rolników do ochrony środowiska i przyrody w swoim gospodarstwie rolnym, stosując metody, które wykraczają poza zwykłą dobrą praktykę rolniczą.

Działanie rolno-środowiskowo-kilmatyczne sprzyja zachowaniu walorów przyrodniczych obszarów rolniczych, trwałych użytków zielonych i elementów krajobrazu nieużytkowanych rolniczo stanowiących ostoje przyrody.

Zasięg

Wszystkie pakiety działania rolno-środowiskowo-klimatycznego mogą być realizowane na terenie całego kraju za wyjątkiem:

Pakietu 2. Ochrona gleb i wód – realizacja możliwa jeżeli grunty te są położone na obszarach szczególnie zagrożonych erozją wodną, których wykaz jest określony w przepisach w sprawie norm w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, lub na obszarach problemowych  o niskiej zawartości próchnicy lub obszarach szczególnie narażonych na zanieczyszczenia azotanami pochodzenia rolniczego (OSN), a w przypadku pasów traw, jeżeli dodatkowo co najmniej część gruntów położonych na działce ewidencyjnej, na której występują te pasy, jest położonych na stoku o nachyleniu powyżej 20%.

Pakiet 4. Cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarach Natura 2000 – realizacja tylko na obszarze Natura 2000.

Pakiety i warianty

W ramach zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych rolnik ma możliwość wyboru spośród 7 pakietów podzielonych na 28 wariantów (tabela 1)

Pakiet / wariant

Stawka płatności [zł/ha]

Nr

Nazwa

1.

Rolnictwo zrównoważone

400

2.

Ochrona gleb i wód

 

2.1

Międzyplony

650

2.2

Pasy ochronne na stokach o nachyleniu powyżej 20%

450

3.

Zachowanie sadów tradycyjnych odmian drzew owocowych

1 964

4.

Cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarze Natura 2000

 

5.

Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000

 

4.1 i 5.1

Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe

1 276

4.2 i 5.2

Zalewowe łąki selernicowe i słonorośla

1 043

4.3 i 5.3

Murawy

1 300

4.4 i 5.4

Półnaturalne łąki wilgotne

911

4.5 i 5.5

Półnaturalne łąki świeże

1 083

4,6.1 i 5.6.1

Torfowiska - wymogi obowiązkowe

600

4.6.2 i 5.6.2

Torfowiska - wymogi obowiązkowe i uzupełniające

1 206

4.7

Ekstensywne użytkowanie na obszarach specjalnej ochrony ptaków (OSO)

600

4.8

Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: rycyka, kszyka, krwawodzioba lub czajki

890

4.9

Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: wodniczki

1 199

4.10

Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: dubelta lub kulika wielkiego

1 070

4.11

Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: derkacza

642

6.

Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie

 

6.1

Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie- w przypadku uprawy

750

6.2

Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie- w przypadku wytwarzania nasion lub materiału siewnego

1 000

7.

Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie

 

7.1

Zachowanie lokalnych ras bydła

1 600

7.2

Zachowanie lokalnych ras koni

1 500

7.3

Zachowanie lokalnych ras owiec

360

7.4

Zachowanie lokalnych ras świń

1 140

7.5

Zachowanie lokalnych ras kóz

580

Pakiety/warianty zawierają wymogi wykraczające poza obowiązujące wymogi podstawowe oraz odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin.

Kto może zostać uczestnikiem działania?

Beneficjentem działania może być rolnik, albo zarządca gruntów, albo grupa rolników, albo grupa rolników lub zarządców. Płatności w ramach działania są przyznawane corocznie, przez okres 5-letniego zobowiązania, beneficjentom, którzy dobrowolnie przyjmują na siebie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne w zakresie danego pakietu lub wariantu. Płatność w całości lub w części rekompensuje utracony dochód i dodatkowo poniesione koszty.

Rolnik może ubiegać się o pomoc finansową, jeżeli:

Posiada gospodarstwo rolne położone na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, o powierzchni użytków rolnych nie mniej niż:

v   1 ha w przypadku realizacji poniższych pakietów:

§  Pakiet 2. Ochrona gleb i wód

§  Pakiet 3. Zachowanie sadów tradycyjnych odmian drzew owocowych

§  Pakiet 4. Cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarze Natura 2000

§  Pakiet 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000

§  Pakiet 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie

§  Pakiet 7. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie

v   3 ha w przypadku realizacji Pakietu 1. Rolnictwo zrównoważone.

Ø  Posiada plan działalności rolno-środowiskowo-klimatycznej;

Ø  Zobowiąże się do zachowania wszystkich trwałych użytków zielonych i elementów krajobrazu nieużytkowanych rolniczo stanowiących

Wysokość płatności

Płatność jest ryczałtowa, przyznawana w zależności od realizowanego pakietu do hektara (gruntu ornego/ TUZ-u/ obszaru przyrodniczego) lub do sztuk zwierząt (samic danej rasy).

Degresywność

W ramach Działania rolno-środowiskowo-klimatycznego płatności podlegają degresywności w zależności od powierzchni deklarowanej do płatności. Stosowana jest następująca degresywność:

100 % stawki podstawowej – za powierzchnię od 0,1 ha do 50 ha;

75 % stawki podstawowej – za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha;

60 % stawki podstawowej – za powierzchnię powyżej 100 ha.

Degresywności nie stosuje się dla:

-       Obszarów Natura 2000 położonych w granicach Parków Narodowych;

-       Pakietu 3. Zachowanie sadów tradycyjnych odmian drzew owocowych

-       Pakietu 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie .
Płatność przysługuje do maksymalnej powierzchni 5 ha dla poszczególnych gatunków /odmian roślin uprawnych.

 

Rolnikowi lub zarządcy może zostać przyznana kwota przeznaczona na refundację kosztów transakcyjnych, poniesionych z tytułu:

Ø  sporządzenia dokumentacji przyrodniczej dla siedlisk przyrodniczych lub siedlisk lęgowych ptaków położonych na trwałych użytkach zielonych lub obszarach przyrodniczych, zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, objętych obszarem zatwierdzonym – w przypadku Pakietu 4 i 5, z wyłączeniem wariantu 4.7,

Ø  wykonania w laboratoriach urzędowych lub akredytowanych, o których mowa w ustawie o nasiennictwie, oceny wytworzonego materiału siewnego lub nasion potwierdzającej wymaganą jakość wytworzonego materiału siewnego lub nasion uprawianych na gruntach ornych, zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, objętych obszarem zatwierdzonym – w przypadku wariantu 6.2.

– jeżeli są spełnione warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub wariantu.

 

Wymogi obowiązujące w ramach wszystkich pakietów:

1.       Obowiązek posiadania planu działalności rolno-środowiskowo-klimatycznej;

2.     Obowiązek zachowania wszystkich trwałych użytków zielonych i elementów krajobrazu nieużytkowanych rolniczo stanowiących ostoje dzikiej przyrody.

 

Podstawowe informacje o pakietach

Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone.

Promuje racjonalne wykorzystywanie zasobów przyrody, ograniczenie negatywnego wpływu rolnictwa na środowisko, przeciwdziałanie ubytkowi zawartości substancji organicznej w glebie.

Beneficjent zobowiązany jest do odpowiedniego zmianowania, polegającego na zastosowaniu minimum 3 grup upraw w ciągu  5-letniego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, z wyłączeniem roślin wieloletnich na działce rolnej. Grupy upraw wykorzystywane do zmianowania obejmują rośliny o podobnych wymaganiach odnośnie stanowiska, tj. warunków glebowych oraz wymagań przedplonowych i agrotechniki. Gospodarstwo uprawniające tytoń  lub posiadające ugory nie może realizować zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego w zakresie Pakietu 1.

Wymogi, jakie musza zostać spełnione w ramach pakietu 1.

1.       zastosowanie minimum 4 upraw* w plonie głównym w danym roku na gruntach ornych  w gospodarstwie, przy czym: 

§  udział uprawy, która zajmuje największą powierzchnię gruntów ornych  w gospodarstwie, nie może przekraczać 65% powierzchni wszystkich gruntów ornych  w gospodarstwie;

§  udział upraw zbóż nie może przekraczać 65% powierzchni wszystkich gruntów ornych  w gospodarstwie;

§  udział każdej z czterech upraw nie może być mniejszy niż 10% powierzchni wszystkich gruntów ornych w gospodarstwie.

2.       dwukrotna chemiczna analiza gleby (pH, P, K, Mg i węgiel organiczny) – wykonana w pierwszym (lub poprzedzającym) i w piątym (lub poprzedzającym) roku realizacji pakietu;

3.       obowiązek corocznego opracowania i przestrzegania planu nawozowego, opartego na bilansie azotu oraz chemicznej analizie gleby, określającego dawki N, P, K, Mg i potrzeby wapnowania;

4.       zastosowanie m.in. w celu uzyskania dodatniego bilansu materii organicznej na działce rolnej:

ü  w zmianowaniu minimum 3 grup upraw w ciągu 5 lat zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, z wyłączeniem roślin wieloletnich;

ü  w jednym roku realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, lecz nie później niż w 4 roku realizacji tego zobowiązania, następującej praktyki dodatkowej – międzyplon (wysiewany w terminie do 1 października, przy jednoczesnym zakazie wznawiania zabiegów agrotechnicznych przed 15 lutego);

ü  w innym roku realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, lecz nie później niż w 4 roku realizacji tego zobowiązania, jednej z poniższych praktyk dodatkowych:

o    międzyplon (wysiewany w terminie do 1 października, przy jednoczesnym zakazie wznawiania zabiegów agrotechnicznych przed 15 lutego),

o    przyoranie słomy,

o    przyoranie obornika

5.       niestosowanie komunalnych osadów ściekowych

 

W przypadku działek rolnych, na których są uprawiane rośliny inne niż wieloletnie należy wykonać koszenie w terminie do dnia 31 lipca i zebranie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawienia rozdrobnionej biomasy)w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi, lub wypasanie w okresie wegetacyjnym na trwałych użytkach zielonych,

W przypadku równoczesnej realizacji na tym samym obszarze pakietu 4 lub 5, koszenie w odpowiednim terminie określonym dla tych pakietów

 

Pakiet 2. Ochrona gleb i wód

Polega na promowaniu praktyk agrotechnicznych przeciwdziałających erozji glebowej wodnej, utracie substancji organicznej oraz zanieczyszczeniu wód składnikami wypłukiwanymi z gleb.

Płatność w ramach Pakietu 2. przyznawana jest tylko do gruntów ornych. na których:

Ø  po plonie głównym są uprawiane mieszanki roślin jako międzyplon - w przypadku wariantu 2.1.,

Ø  w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zakładane są pasy traw o szerokości nie mniejszej niż 6 metrów, założone w poprzek stoku - w przypadku wariantu 2.2.

– jeżeli grunty te są położone na obszarach szczególnie zagrożonych erozją wodną, których wykaz jest określony w przepisach w sprawie norm w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, lub na obszarach problemowych
o niskiej zawartości próchnicy
, lub obszarach szczególnie narażonych na zanieczyszczenia azotanami pochodzenia rolniczego (OSN), a w przypadku pasów traw, jeżeli dodatkowo co najmniej część gruntów położonych na działce ewidencyjnej, na której występują te pasy, jest położonych na stoku o nachyleniu powyżej 20%.

 

Wymogi, jakie musza zostać spełnione w ramach Wariantu 2.1 Międzyplon:

1.       siew roślin międzyplonowych w terminie do 15 września;

2.       zakaz wznawiania zabiegów agrotechnicznych przed 1 marca;

3.       stosowanie jako międzyplon wyłącznie mieszanki złożonej z minimum 3 gatunków roślin, przy czym gatunek rośliny dominującej w mieszance lub gatunki zbóż wykorzystane w mieszance nie mogą przekroczyć 70% jej składu;

4.       zakaz stosowania mieszanki składającej się wyłącznie z gatunków zbóż;

5.       zakaz nawożenia międzyplonu;

6.       zakaz stosowania pestycydów w międzyplonie;

7.       niestosowanie komunalnych osadów ściekowych;

8.       przyoranie biomasy międzyplonu z wyłączeniem uprawy gleby w systemie bezorkowym;

9.       zakaz uprawy w plonie głównym mieszanki tych samych roślin (w przypadku międzyplonu ozimego również form jarych).

10.    dopuszczalne spasanie mieszanek roślin jarych jesienią, a mieszanek roślin ozimych lub mieszanek roślin jarych i ozimych - wiosną, jeżeli doradca rolnośrodowiskowy dopuści taką możliwość;

11.    utrzymywanie okrywy ochronnej gleby, wymaganej przepisami w sprawie norm w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, na posiadanych przez rolnika gruntach ornych, na których nie jest realizowany ten wariant, w przypadku gdy grunty te oraz grunty, na których jest realizowany ten wariant, znajdują się na obszarach zagrożonych erozją wodną, których wykaz jest określony w przepisach w sprawie norm w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska.”,

Ze względu na specyfikę pakietu, w kolejnych latach zobowiązania dopuszczalne jest zwiększanie lub zmniejszanie powierzchni objętej zobowiązaniem o nie więcej niż 15% w każdym roku, w odniesieniu do wielkości powierzchni objętej zobowiązaniem w pierwszym roku.

 

Wymogi dla wariantu 2.2. Pasy ochronne na stokach o nachyleniu powyżej 20%:

1)       wysiewanie mieszanki traw (2 lub 3 gatunkowej z jednakowym udziałem gatunków roślin w mieszance) do 15 kwietnia lub w okresie od 15 sierpnia do 10 września;

2)       zakaz spasania traw na pasie ochronnym w roku założenia pasa ochronnego, a w przypadku wysiania mieszanki traw w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 10 września - również zakaz koszenia traw na pasie ochronnym w tym roku;

3)       niestosowanie komunalnych osadów ściekowych;

4)       wypasanie pasów ochronnych w okresie od dnia 20 maja do dnia 1 października lub ich wykaszanie przynajmniej raz w roku w okresie od dnia 15 czerwca do dnia 30 września

5)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawienia rozdrobnionej biomasy)w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi

 

Pakiet 3. Zachowanie sadów tradycyjnych odmian drzew owocowych.

Pakiet 3. Zachowanie sadów tradycyjnych odmian drzew owocowych ma na celu zachowanie powierzchni sadów odmian drzew owocowych, środowiska życia wielu organizmów, tradycyjnego sposobu uprawy i charakterystycznego elementu krajobrazu wiejskiego.

Pakiet skierowany jest do beneficjentów, którzy uczestniczą w ochronie dawnych odmian drzew owocowych, których upraw zaniechano i które są określone w przepisach krajowych.

Sady tradycyjne stanowią swoistego rodzaju ostoję dla rzadko występujących, zagrożonych gatunków zwierząt, w tym ptaków i owadów zapylających oraz są miejscem ich żerowania, co przyczynia się do zachowania różnorodności biologicznej

Wymogi, jakie musza zostać spełnione w ramach Pakietu 3.:

1.       Zachowanie sadu tradycyjnych odmian drzew owocowych, który obejmuje co najmniej 12 drzew:

1) rozmnażanych na silnie rosnących podkładkach,

2) prowadzonych jako pienne lub wysokopienne drzewa,

3) w wieku od 15 lat,

4) reprezentujących nie mniej niż 4 odmiany lub gatunki,

5) w rozstawie nie mniejszej niż 4 x 6 m i nie większej niż 10 x 10 m, a ich liczba w przeliczeniu na 1 ha powierzchni sadu jest nie mniejsza niż 90

– przy czym istnieje możliwość uzupełnienia wypadów w sadzie w miejscach, gdzie nie ma zapewnionej ciągłości nasadzenia, po uzyskaniu pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach tego pakietu, do 40% obsady wszystkich drzew odmianami lub odmianami drzew tradycyjnie uprawianych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed 1950 r.
Uzupełnienie wymaga zwiększenia liczby odmian lub gatunków o co najmniej trzy odmiany lub gatunki dla sadu, w którym dosadzane jest trzy lub więcej drzew. W przypadku dosadzenia jednego lub dwóch drzew, wystarczy uzupełnienie sadu odpowiednio o jedną lub dwie odmiany lub gatunki. Uzupełniania dokonuje się drzewami rozmnażanymi na silnie rosnących podkładkach i prowadzonymi jako pienne lub wysokopienne drzewa.

2.        minimalna wysokość pnia powinna wynosić 1,20 m;

3.       zakaz stosowania herbicydów;

4.       Wykonywanie, zgodnie ze wskazaniami doradcy rolnośrodowiskowego podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych w sadzie:

1) cięcie formujące i sanitarne drzew oraz prześwietlające nadmiernie zagęszczone korony;

2) usuwanie odrostów i samosiewów;

3) bielenie pni drzew starszych i zabezpieczanie pni młodych drzew przed ogryzaniem przez gryzonie i zającokształtne.

5.       koszenie trawy co najmniej raz w sezonie wegetacyjnym lub wypasanie w okresie wegetacyjnym.

6.       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawienia rozdrobnionej biomasy)w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi

 

Pakiet 4. Cenne siedliska i zagrożone gatunki ptaków na obszarach Natura 2000 oraz
Pakiet 5. Cenne siedliska poza obszarami Natura 2000

Wdrażanie wariantów ptasich (4.8-4.11) ma na celu poprawę warunków bytowania zagrożonych gatunków ptaków, których siedliska lęgowe są związane z trwałymi użytkami zielonymi występującymi na obszarach specjalnej ochrony ptaków (OSO), poprzez dostosowanie użytkowania do wymogów gatunków ptaków gniazdujących na łąkach i pastwiskach oraz ekstensyfikację gospodarowania na obszarach OSO.

W przypadku wariantów dotyczących cennych siedlisk przyrodniczych zarówno w Pakiecie 4., jak i Pakiecie 5. Celem realizacji jest utrzymanie bądź przywrócenie właściwego stanu lub zapobieganie pogarszaniu się stanu cennych siedlisk przyrodniczych określonych według typów siedlisk klasyfikacji Dyrektywy siedliskowej, chronionych w ramach sieci Natura 2000 oraz innych cennych przyrodniczo siedlisk występujących na łąkach i pastwiskach. Ochrona polega na stosowaniu tradycyjnych i ekstensywnych sposobów użytkowania poszczególnych siedlisk, ekstensyfikację gospodarowania, stosowanie odpowiednich ilości i terminów wykonywanych pokosów lub intensywności wypasu na cennych siedliskach przyrodniczych lub siedliskach zagrożonych gatunków ptaków, znajdujących się na obszarach Natura 2000 oraz cennych siedliskach przyrodniczych znajdujących się poza obszarami Natura 2000 co wpływa pozytywnie na różnorodność biologiczną.

Płatność w ramach pakietów i wariantów przyznawana jest do trwałych użytków zielonych lub do obszarów gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków tzw. obszary przyrodnicze, położonych na obszarach Natura 2000 oraz poza obszarami Natura 2000.

Wymogi wspólne, jakie musza zostać spełnione w ramach Pakietu 4 i pakietu 5.:

1.       zakaz: wałowania, stosowania komunalnych osadów ściekowych oraz stosowania podsiewu;

2.        zakaz włókowania w okresie od dnia:

a) 1 kwietnia do dnia 1 września na obszarach nizinnych (poniżej 300 m n.p m.),

b) 15 kwietnia do dnia 1 września na obszarach wyżynnych i górskich (powyżej 300 m n.p m.);

3.       zakaz stosowania środków ochrony roślin, z wyjątkiem selektywnego i miejscowego niszczenia uciążliwych gatunków inwazyjnych z zastosowaniem odpowiedniego sprzętu (np. mazaczy herbicydowych);

4.       zakaz tworzenia nowych, rozbudowy i odtwarzania istniejących urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, z wyjątkiem konstrukcji urządzeń mających na celu dostosowanie poziomu wód, wykorzystując istniejące urządzenia melioracji wodnych szczegółowych do wymogów siedliskowych gatunków lub siedlisk będących przedmiotem ochrony w danym pakiecie, jeżeli takie działania zostaną szczegółowo określone przez eksperta przyrodniczego, a w przypadku wariantu 4.7. – przez doradcę rolnośrodowiskowego,

5.       zakaz składowania biomasy wśród kęp drzew i zarośli, w rowach, jarach i innych obniżeniach terenu (położonych na działkach zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej).

 

Wymogi dla Wariantów 4.1. i 5.1. Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe (użytkowanie kośne, a w uzasadnionych przypadkach

określonych przez eksperta przyrodniczego – kośno-pastwiskowe; w przypadku gdy ekspert przyrodniczy dopuścil użytkowanie kośno-pastwiskowe jest możliwe stosowanie również użytkowania naprzemiennego):

1.       zakaz: nawożenia, wapnowania, mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania;

2.       częstotliwość koszenia: jeden pokos co roku, a w przypadkach określonych przez eksperta przyrodniczego co dwa lata;

3.       termin koszenia: od dnia 1 września do dnia 31 października, a w uzasadnionych przypadkach określonych przez eksperta przyrodniczego – od dnia 15 czerwca do dnia 30 czerwca, np. w sytuacjach wkraczania roślin niepożądanych w tym zbiorowisku;

4.       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku;

5.       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w dwóch kolejnych pokosach (wykonywanych w odstępie roku lub 2 lat) należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone;

6.       dla działek rolnych nieprzekraczających powierzchni 0,5 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki rolnej lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość;

7.       przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – wypas po pokosie w terminie od dnia 1 września do dnia 15 października przy obsadzie zwierząt do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taka możliwość.

 

Wymogi dla Wariantów 4.2. i 5.2. Zalewowe łąki selernicowe i słonorośla (użytkowanie kośne, kośno-pastwiskowe,

pastwiskowe albo naprzemienne:

1)       wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania: zakaz nawożenia, wapnowania, mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania,

2)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a)       częstotliwość koszenia przy użytkowaniu kośnym: wykonanie jednego lub dwóch pokosów w ciągu roku; liczba pokosów określona jest przez eksperta przyrodniczego,

b)       termin koszenia: od dnia 15 czerwca do dnia 30 września,

c)        zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

d)       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w przypadku stosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić te same fragmenty działki rolnej nieskoszone, a w przypadku pokosów w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

e)       dla działek rolnych nieprzekraczających powierzchni 1 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki rolnej lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

f)        przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – jeden pokos w terminie do dnia 15 października, przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu

3)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu pastwiskowym:

a)       wypas przy obsadzie zwierząt od 0,5 DJP do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, w terminie od dnia 1 maja do dnia 15 października,

b)       dopuszczalne jest wypasanie przez cały rok koników polskich i koni huculskich przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

c)       coroczne wykoszenie niedojadów (raz w roku) w terminie od dnia 15 lipca do dnia 31 października,

d)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy) – dotyczy niedojadów; w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku.

 

Wymogi dla Wariantów 4.3. i 5.3. Murawy (użytkowanie pastwiskowe, a w uzasadnionych przypadkach określonych przez eksperta przyrodniczego – kośne, kośno-pastwiskowe; w przypadku gdy ekspert przyrodniczy dopuścił użytkowanie kośne lub kośno-pastwiskowe jest możliwe stosowanie również użytkowania naprzemiennego):

1) wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania;

a)       zakaz nawożenia,

b)       zakaz wapnowania,

c)       zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania;

2) wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu pastwiskowym:

a)       wypas przy obsadzie zwierząt od 0,3 DJP do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, w terminie od dnia 1 maja do dnia 15 października,

b)       obowiązkowe wykaszanie niedojadów raz w roku lub raz na 2 lata, w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października,

c)       w przypadku niedojadów: zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku;

4)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a)       częstotliwość koszenia: jeden pokos co roku, a w przypadkach określonych przez eksperta przyrodniczego co dwa lata,

b)       termin koszenia – od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października,

c)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

d)       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w dwóch kolejnych pokosach (wykonywanych w odstępie roku lub 2 lat) należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

e)       dla działek rolnych nieprzekraczających powierzchni 0,5 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki rolnej lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

f)        przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – wypas w terminie od dnia 1 maja do dnia 15 października przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu.

 

Wymogi dla Wariantów 4.4. i 5.4. Półnaturalne łąki wilgotne (użytkowanie kośne, a w uzasadnionych przypadkach określonych przez eksperta przyrodniczego jest możliwy wypas po pokosie, przy użytkowaniu jednokośnym (użytkowanie kośno-pastwiskowe); w przypadku gdy ekspert przyrodniczy dopuścił użytkowanie kośno-pastwiskowe jest możliwe stosowanie również użytkowania naprzemiennego):

1) wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania:

a)       dopuszczalne jest ograniczone nawożenie do 60 kg N/ha/rok, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne,

b)       zakaz wapnowania, mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania;

2) wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a)       częstotliwość koszenia przy użytkowaniu kośnym: jeden lub dwa pokosy w roku – liczba pokosów określona przez eksperta przyrodniczego,

b)       termin koszenia: od dnia 15 czerwca do dnia 30 września,

c)       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w przypadku stosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić te same fragmenty działki rolnej nieskoszone, a w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

d)       dla działek rolnych nieprzekraczających powierzchni 1 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki rolnej lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

e)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

f)        przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – wypas po pokosie w terminie od dnia 15 lipca do dnia 15 października przy obsadzie zwierząt do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu.

 

Wymogi dla Wariantów 4.5. i 5.5. Półnaturalne łąki świeże (użytkowanie kośne, kośno-pastwiskowe, pastwiskowe albo naprzemienne):

1) wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania:

a)       dopuszczalne jest ograniczone nawożenie do 60 kg N/ha/rok, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne,

b)       zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania,

c)       wapnowanie jest dopuszczalne po wykonaniu niezbędnych w tym zakresie analiz, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość;

2)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a)       częstotliwość koszenia przy użytkowaniu kośnym: jeden lub dwa pokosy w roku – liczba pokosów określona przez eksperta przyrodniczego,

b)        termin koszenia: od dnia 15 czerwca do dnia 30 września,

c)        zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

d)       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w przypadku zastosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić ten sam fragment działki rolnej nieskoszony, a w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

e)       dla działek rolnych nieprzekraczających powierzchni 1 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki rolnej lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

f)        przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – wypas po pokosie w terminie od dnia 15 lipca do dnia 15 października przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu.

3)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu pastwiskowym:

a)       wypas przy obsadzie zwierząt od 0,5 DJP do 1,0 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, w terminie od dnia 1 maja do dnia 15 października,

b)       dopuszczalne jest wypasanie przez cały rok koników polskich i koni huculskich, przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

c)       coroczne wykoszenie niedojadów (raz w roku) w terminie od dnia 15 lipca do dnia 31 października,

d)       w przypadku niedojadów: zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy ( w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do 1 marca kolejnego roku.

 

Wymogi dla Wariantów 4.6. i 5.6. Torfowiska:

Wymogi dla Wariantu 4.6.1. i 5.6.1. Torfowiska – wymogi obowiązkowe:

a.       zakaz: wydobywania torfu, zalesiania, nawożenia i wapnowania, mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania, wykorzystywania sprzętu mechanicznego powodującego naruszenie wierzchniej warstwy gleby oraz pozostawiania rozdrobnionej biomasy,

b.       usuwanie odpadów pochodzenia antropogenicznego,

c.        wycięcie wskazanych przez eksperta przyrodniczego zarośli i podrostu drzew w pierwszym roku wdrażania wariantu w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 15 lutego kolejnego roku,

d.       koszenie powierzchni, na której występują odrośla drzew i krzewów, lub wycinanie tych odrośli co roku lub raz na 2 lata, co określi ekspert przyrodniczy, w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 15 lutego kolejnego roku,

e.        zebranie i usunięcie wyciętej lub skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku;

Wymogi dla Wariantu 4.6.2. i 5.6.2. Torfowiska – wymogi obowiązkowe i uzupełniające – oprócz wymogów określonych w pkt 1 przestrzega się następujących wymogów:

a.       częstotliwość koszenia: raz, dwa lub trzy razy w ciągu 5 lat realizacji zobowiązania rolno-srodowiskowo-klimatycznego, jednak nie częściej niż co dwa lata, co określi ekspert przyrodniczy,

b.       termin koszenia: koszenie runi od dnia 15 sierpnia do dnia 15 lutego kolejnego roku,

c.        dopuszcza się pozostawienie do 20% powierzchni działki rolnej nieskoszonej, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość; w dwóch kolejnych pokosach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

d.       obowiązek zebrania i usunięcia skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku.

 

Wymogi dla Wariantu 4.7. Ekstensywne użytkowanie na obszarach specjalnej ochrony ptaków (OSO) (użytkowanie

kośne, pastwiskowe albo kośno-pastwiskowe albo naprzemienne):

1.       wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania:

a.       dopuszczalne jest ograniczone nawożenie do 60 kg N/ha/rok, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne,

b.       zakaz stosowania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu lub do dnia 15 czerwca w przypadku użytkowania pastwiskowego,

c.        zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania;

2.       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a.       częstotliwość koszenia: nie więcej niż dwa pokosy w roku,

b.       termin koszenia: od dnia 15 czerwca do dnia 30 września,

c.        zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

d.       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w przypadku stosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić te same fragmenty działki rolnej nieskoszone, a w przypadku pokosów w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

e.        dla działek rolnych nieprzekraczających powierzchni 1 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki rolnej lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli doradca rolnośrodowiskowy dopuści taką możliwość,

f.        przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – wypas po pierwszym i po drugim pokosie w terminie do dnia 31 października przy obsadzie zwierząt do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu.

3.       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu pastwiskowym:

a.       wypas przy minimalnej obsadzie zwierząt wynoszącej 0,5 DJP/ha, a maksymalnej 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu,

b.       wypas w sezonie pastwiskowym trwającym od dnia 1 maja do dnia 15 października na obszarach do 300 m n.p m. lub od dnia 20 maja do dnia 1 października na obszarach powyżej 300 m n.p m.,

c.        dopuszczalne jest wypasanie przez cały rok koników polskich i koni huculskich, jeżeli doradca rolnośrodowiskowy dopuści taką możliwość:

-       na obszarach do 300 m n.p.m., przy obsadzie zwierząt do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, w terminie od dnia 1 maja do dnia 31 marca oraz przy obsadzie do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w terminie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 kwietnia,

-       na obszarach powyżej 300 m n.p.m., przy obsadzie zwierząt do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, w terminie od dnia 20 maja do dnia 31 marca oraz przy obsadzie do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w terminie od dnia 1 kwietnia do dnia 19 maja,

d.       w przypadku niedojadów: wykaszanie niedojadów raz w roku, w terminie do dnia 31 października oraz zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku.

 

Wymogi dla Wariantu 4.8. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: rycyka, kszyka, krwawodzioba lub czajki (użytkowanie

kośne, kośno-pastwiskowe, pastwiskowe albo naprzemienne):

1) wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania:

a)       zakaz wapnowania,

b)       zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania,

c)       zakaz stosowania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu lub do dnia 15 czerwca w przypadku użytkowania pastwiskowego,

d)       zakaz nawożenia w przypadku użytkowania kośno-pastwiskowego i pastwiskowego;

2) wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a)       częstotliwość koszenia przy użytkowaniu kośnym: dwa pokosy w ciągu roku, a w uzasadnionych przypadkach jeden pokos w odniesieniu do siedlisk o podłożu torfowym, jeżeli ekspert przyrodniczy określi taka konieczność;

b)       termin koszenia przy użytkowaniu kośnym: pierwszy pokos w terminie od dnia 15 czerwca do dnia 15 lipca, drugi pokos w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 31 października w odniesieniu do siedlisk o podłożu torfowym jeden pokos w terminie od dnia 15 czerwca do dnia 31 października, jeżeli ekspert przyrodniczy określi taką konieczność; przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – pokos w terminie od dnia 15 czerwca do dnia 15 lipca;

c)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie siano powinno zostać usunięte z działki rolnej lub ułożone w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

d)       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w przypadku stosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić te same fragmenty działki rolnej nieskoszone, a w przypadku pokosów w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

e)       dla działek nieprzekraczających powierzchni 1 ha jest dopuszczalne zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki;

f)        przy użytkowaniu kośno –pastwiskowym - wypas po pokosie do dnia 31 października, przy obsadzie zwierząt od 0,5 do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

g)       dopuszczalne jest ograniczone nawożenie do 60 kg N/ha/rok, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne;

3) wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu pastwiskowym:

a)       wypas przy obsadzie zwierząt do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, w terminie od dnia 15 maja do dnia 15 czerwca oraz przy obsadzie zwierząt od 0,5 do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu po dniu 15 czerwca do dnia 31 października,

b)       dopuszczalne jest wypasanie przez cały rok koników polskich i koni huculskich, przy obsadzie zwierząt do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w terminie po dniu 15 czerwca do dnia 31 marca oraz przy obsadzie do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w terminie od dnia 1 kwietnia do dnia 15 czerwca, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

c)       w przypadku niedojadów: coroczne wykoszenie niedojadów (raz w roku) w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 15 listopada oraz zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie siano powinno zostać usunięte z działki rolnej lub ułożone w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku.

 

Wymogi dla Wariantu 4.9. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: wodniczki (użytkowanie kośne, kośno-pastwiskowe albo naprzemienne):

1)       zakaz nawożenia;

2)       zakaz wapnowania;

3)       zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania;

4)       zakaz stosowania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu;

5)       częstotliwość koszenia:

a.       jeden pokos w roku lub

b.       koszenie całej powierzchni działki rolnej co 2 lata (jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką  konieczność);

6)       termin koszenia: od dnia 15 sierpnia do dnia 15 lutego kolejnego roku;

7)       w przypadku corocznego koszenia: pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–85% powierzchni tej działki (procent powierzchni nieskoszonej określa ekspert przyrodniczy); w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone inne fragmenty działki rolnej, przy czym gdy w danym roku powierzchnia nieskoszonego fragmentu działki rolnej określona przez eksperta przyrodniczego jest większa niż powierzchnia fragmentu tej działki skoszonego w poprzednim roku, w danym roku należy pozostawić nieskoszony fragment tej działki, który obejmuje w całości również ten jej fragment, który został skoszony w poprzednim roku;

8)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku;

9)       przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – wypas w terminie od dnia 15 maja do dnia 31 lipca przy obsadzie zwierząt do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu,
a w terminie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu.

Wymogi dla Wariantu 4.10. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: dubelta lub kulika wielkiego (użytkowanie kośne, kośno-pastwiskowe, pastwiskowe albo naprzemienne):

1)       wymogi obowiązkowe dla wszystkich typów użytkowania:

a.       zakaz wapnowania,

b.       zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania,

c.        zakaz nawożenia przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym i pastwiskowym,

d.       zakaz stosowania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu w przypadku użytkowania kośnego i kośno-pastwiskowego lub do dnia 10 lipca w przypadku użytkowania pastwiskowego;

2)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu kośnym i kośno-pastwiskowym:

a.       częstotliwość koszenia przy użytkowaniu kośnym: jeden lub dwa pokosy w roku – w szczególnych przypadkach określonych przez eksperta przyrodniczego – koszenie całej powierzchni działki rolnej co 2 lata;

b.       termin koszenia: przy użytkowaniu kośnym pierwszy pokos od dnia 10 lipca do dnia 31 lipca, drugi pokos od dnia 15 sierpnia do dnia 31 października, a w przypadku jednego pokosu – w terminie od dnia 10 lipca do dnia 31 października; przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym pokos w terminie od dnia 10 lipca do dnia 31 lipca;

c.        zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku,

d.       w przypadku corocznego koszenia: pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, a w szczególnych przypadkach w odniesieniu do turzycowisk, zwłaszcza kępiastych – pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 50% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką konieczność; w przypadku stosowania dwóch pokosów w ciągu roku należy pozostawić te same fragmenty działki rolnej nieskoszone, a w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone,

e.        dla działek nieprzekraczających powierzchni 1 ha dopuszczalne jest zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co roku całej działki lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, a w szczególnych przypadkach w odniesieniu do turzycowisk, zwłaszcza kępiastych – pozostawienie nieskoszonej powierzchni działki rolnej o powierzchni wynoszącej 50% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

f.        przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym – jeden pokos i wypas po pokosie w terminie do dnia 31 października, przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu,

g.        dopuszczalne jest ograniczone nawożenie do 60 kg N/ha/rok, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne – w przypadku użytkowania kośnego;

3)       wymogi obowiązkowe przy użytkowaniu pastwiskowym:

a.       wypas przy obsadzie zwierząt do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w sezonie od dnia 15 maja do dnia 10 lipca oraz przy obsadzie zwierząt od 0,5 do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu po dniu 10 lipca do dnia 31 października,

b.       dopuszczalne jest wypasanie przez cały rok koników polskich i koni huculskich przy obsadzie zwierząt do 1,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w terminie po dniu 10 lipca do dnia 31 marca oraz przy obsadzie do 0,5 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu w terminie od dnia 1 kwietnia do dnia 10 lipca, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość,

c.        w przypadku niedojadów: coroczne wykoszenie niedojadów (raz w roku) w terminie od dnia 15 sierpnia do dnia 15 listopada oraz zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy) – dotyczy niedojadów; w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki rolnej lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku.

Wymogi dla Wariantu 4.11. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: derkacza (użytkowanie kośne, kośno-pastwiskowe albo naprzemienne):

1)       zakaz nawożenia;

2)       zakaz wapnowania;

3)       zakaz mechanicznego niszczenia struktury gleby, w tym bronowania i przeorywania;

4)       zakaz stosowania jakichkolwiek zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu;

5)       częstotliwość koszenia przy użytkowaniu kośnym: jeden pokos w ciągu roku;

6)       termin koszenia: od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października;

7)       pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki; w dwóch kolejnych latach należy pozostawić inne fragmenty nieskoszone;

8)       dla działek nieprzekraczających powierzchni 1 ha dopuszczalne jest zrezygnowanie z pozostawiania powierzchni nieskoszonych i koszenie co rok całej działki lub pozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej o powierzchni wynoszącej 15–20% powierzchni tej działki, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość;

9)       zebranie i usunięcie skoszonej biomasy (w tym zakaz pozostawiania rozdrobnionej biomasy); w terminie do 2 tygodni po pokosie biomasa powinna zostać usunięta z działki lub ułożona w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi; w przypadku ułożenia biomasy w pryzmy, w tym pryzmy balotowe, stogi lub brogi powinna ona zostać usunięta z działki rolnej nie później niż do dnia 1 marca kolejnego roku;

10)   przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym - wypas po pokosie do dnia 31 października przy obsadzie zwierząt do 1 DJP/ha gruntów objętych wsparciem w ramach wariantu, jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści taką możliwość.

 

Wymogi dla Pakietu 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie.

Realizacja pakietu polega na uprawie lub wytwarzaniu materiału siewnego/nasion odmian regionalnych i/lub amatorskich zarejestrowanych w Krajowym Rejestrze oraz pozostałych gatunków i odmian roślin zagrożonych erozją genetyczną, tj.: pszenicy płaskurki, pszenicy samopszy, żyta krzycy, lnianki siewnej,  nostrzyka białego, lędźwiana siewnego, soczewicy jadalnej, pasternaku zwyczajnego, przelotu pospolitego, gryki zwyczajnej.

Płatność w ramach pakietu 6. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie, przyznawana jest do łącznej powierzchni uprawy rośliny danego gatunku lub odmiany, nie większej niż 5 ha

1.       Wariant 6.1. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie – w przypadku uprawy – uprawianie odmian regionalnych lub amatorskich zarejestrowanych w krajowym rejestrze z kwalifikowanego materiału siewnego w pierwszym i czwartym roku uprawy rośliny danej odmiany. W drugim, trzecim i piątym roku uprawy rośliny tej odmiany jest dopuszczalna uprawa z materiału lub nasion uzyskanych ze zbioru w poprzednim roku.

2.       Wariant 6.2. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie – w przypadku wytwarzania nasion lub materiału siewnego:

1)       wytwarzanie materiału siewnego zarejestrowanych w krajowym rejestrze roślin odmian regionalnych lub amatorskich, zgodnie z przepisami o nasiennictwie (przy utrzymaniu czystości i tożsamości odmianowej, prowadzenie dokumentacji plantacji oraz wykonywanych zabiegów i uzyskanie świadectwa oceny laboratoryjnej) lub

2)       wytwarzanie nasion roślin pozostałych gatunków roślin zagrożonych erozją genetyczną, spełniających minimalne wymagania jakościowe określone w tabeli I i II oraz posiadanie wyników badań laboratoryjnych w tym zakresie.

 

Pakiet 7. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie:

Pakiet ma na celu ochronę szczególnie cennych ras wybranych gatunków zwierząt gospodarskich (bydła, koni, owiec, świń i kóz), w przypadku których niska lub malejąca liczebność zwierząt hodowlanych stwarza zagrożenie ich wyginięcia, co przyczyni się do zachowania różnorodności biologicznej. Upoważnionym do realizacji lub koordynacji działań w zakresie ochrony zasobów genetycznych, w zależności od poszczególnych gatunków zwierząt gospodarskich, jest Instytut Zootechniki - Państwowy Instytut Badawczy w Balicach k/Krakowa. Instytut Zootechniki – PIB określa kryteria i progi liczebności, przy których dana rasa staje się zagrożona, tworzy program ochrony, którego realizacja ma zapewnić ochronę poszczególnych zagrożonych ras, nadzoruje realizację i koordynuje programy ochrony zasobów genetycznych.

Płatność w ramach pakietu 7 przyznawana jest do samic następujących ras:

Ø  bydło – polskie czerwone, białogrzbiete, polskie czerwono-białe, polskie czarno-białe;

Ø  konie – koniki polskie, huculskie, małopolskie, śląskie, wielkopolskie, zimnokrwiste w typie sokólskim, zimnokrwiste w typie sztumskim;

Ø  owce – wrzosówka, świniarka, olkuska, polska owca górska odmiany barwnej, merynos odmiany barwnej, uhruska, wielkopolska, żelaźnieńska, korideil, kamieniecka, pomorska, cakiel podhalański, merynos polski w starym typie, czarnogłówka, owca pogórza;

Ø  świnie – puławska, złotnicka biała, złotnicka pstra;

Ø  kozy – koza karpacka.

Płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna jest przyznawana do krów, klaczy, loch, owiec matek lub kóz matek, jeżeli ich liczba w stadzie wynosi, co najmniej:

§  4 krowy tej samej rasy;

§  2 klacze tej samej rasy;

§  10 owiec matek rasy olkuskiej,
15 owiec matek rasy cakiel podhalański, barwna owca górska, polska owca pogórza, czarnogłówka,
30 owiec matek rasy merynos polski w starym typie albo
10 owiec matek pozostałych ras;

§  10 loch rasy puławskiej;

§  8 loch rasy złotnickiej białej, a w przypadku stada objętego programem ochrony zasobów genetycznych przed dniem 1 stycznia 2006 r. – 6 loch;

§  8 loch rasy złotnickiej pstrej, a w przypadku stada objętego programem ochrony zasobów genetycznych przed dniem 1 stycznia 2006 r. – 3 lochy;

§  3 kozy matki.

W zakresie Pakietu 7. płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna przysługuje do maksymalnej liczby zwierząt w jednym stadzie tj.:

-       100 krów lub  

-       do 70 loch stada podstawowego rasy puławskiej lub

-       do 100 loch rasy złotnickiej białej lub

-       do 100 loch rasy złotnickiej pstrej,

Aby uzyskać wsparcie w ramach Pakietu 7. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt rolnictwie, rolnik lub zarządca musi zwrócić się do właściwego związku hodowców, aby uzyskać potwierdzenie wpisu zwierząt do ksiąg oraz do Instytutu Zootechniki - PIB w celu potwierdzenia uczestniczenia tych zwierząt w programie ochrony zasobów genetycznych.

 

Ogolnopolska siec zagrod edukacyjnych

Copyright © 2008 - 2017 Warmińsko - Mazurski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

ZamknijNa tej stronie internetowej wykorzystywane są pliki cookies zbierane do celów statystycznych i wykorzystywane do poprawnego działania serwisu www.
Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies można zmienić w ustawieniach przeglądarki - niedokonanie zmian ustawień przeglądarki jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.