13.02.2016, godz.:
rozmiar czcionki domyślny rozmiar czcionki średni rozmiar czcionki duży
Kontrast:
tekstowa
Bieżące informacje

Program regionalny

Baza ekspertow WPR

Ogolnopolska siec zagrod edukacyjnych

Odwiedziło nas 4691207 gości

statystyka

Choroby grzybowe pszenicy ozimej

NAJWAŻNIEJSZE CHOROBY GRZYBOWE PSZENICY OZIMEJ

Pszenica ozima jest narażona na wiele chorób grzybowych, które zdecydowanie obniżają plon i jego jakość. Niektóre z chorób pojawiają się już w czasie wschodów, inne nawet w okresie spoczynku wegetacyjnego a następnie od rozpoczęcia wegetacji wiosennej do kłoszenia. Straty w plonach zależą od rodzaju choroby jej nasilenia a nasilenie związane jest głównie z warunkami atmosferycznymi.

CHOROBY ŹDŹBŁA I KORZENI powodowane są przez zgorzel podstawy źdźbła, fuzaryjną zgorzel podstawy źdźbła i korzeni, łamliwość źdźbła – choroby te atakują korzenie oraz źdźbła powodując utratę zdolności zaopatrzenia rośliny w wodę i składniki pokarmowe. Rośliny zaatakowane tymi chorobami są słabiej rozkrzewione, przedwcześnie zasychają, w czasie dojrzewania ziarno słabo się wypełnia, a kłosy przedwcześnie bieleją. Zmniejszenie plonu może wynosi 30-50 %.
Cechy rozpoznawcze chorób podstawy źdźbła:
Fuzaryjna zgorzel podstawy źdźbła i korzeni (Fusarium spp.) – zbrunatnienie pochwy liściowej i źdźbła, plamy w postaci kresek lub nieregularne, barwy brązowej lub brunatnej, kolanka barwy brązowej, korzenie mogą być brązowe lub kasztanowe;
Ostra plamistość oczkowa (Rhizoctonia cerealia) – na źdźble beżowosłomkowe plamy z wyraźną, brunatną obwódką, często z ostrymi, nieregularnymi konturami;
Łamliwość źdźbła zbóż (Pseudocercosporella herpotrichoides) – plamy owalne, soczewkowate z bursztynowobrązową, rozmywającą się obwódką, na powierzchni plam czarne przyprószenie, tzw. łatki;
Zgorzel podstawy źdźbła (Gaumannomyces graminis) – korzenie roślin na wiosnę poczerniałe, rośliny zahamowane we wzroście, zżółknięte dolne liscie. Podstawa źdźbła poczerniała, wygląda jak osmolona, rośliny i kłosy przedwcześnie zasychają, tzw. białokłosowość.

CHOROBY LIŚCI
powodowane są przez: mączniaka prawdziwego, rdze, septoriozę lisci, brunatne plamistości liści. Choroby te osłabiają proces fotosyntezy oraz ograniczają przepływ substancji odżywczych do kłosa. Straty powodowane tymi patogenami mogą wynieść 10-35 %.
Cechy rozpoznawcze chorób liści:
Mączniak prawdziwy (Blumeria graminis, syn. Erysiphe graminis) – biały, mączysty nalot na powierzchni liści, niekiedy na pochwach liściowych;
Rdza brunatna (Puccinia recondita f.sp. tritici, Puccinia recondita f.sp. recondite) – brunatne brodawki, niekiedy z jasna obwódką, najczęściej na górnej stronie blaszki liściowej, rozmieszczone nierównomiernie na całej powierzchni liścia. Brunatne brodawki obserwować można także na pochwach liściowych;
Rdza żółta (Puccinia striiformis) – żółte lub pomarańczowe brodawki ułożone pasmowo, przewaznie wzdłuż nerwów liścia;
Rdza źdźbłowa (Puccinia graminis) – brodawki początkowo brunatne na źdźble i pochwie liściowej, pod koniec wegetacji brodawki stają się czarne, plamy na źdźble rozmieszczone nieregularnie;
Septorioza plew (Phaeosphaeria nodorum, st. kon. Stagonospora nodorum) – plamy na liściach brązowe, owalne z żółtą obwódką, niekiedy na powierzchni plam obserwuje się małe, brunatne punkty – piknidia;
Paskowana septorioza liści (Mycosphaerella graminicola, st. kon. Septaria triticl) – nekrozy barwy brązowej z czarnymi punktami – piknidiami, na liściach górnych plamy, nekrozy wydłużone – pasmowe;
Fuzarioza liści (Fusarium spp.) – plamy owalne, barwy sinoniebieskiej lub szarozielonej, początkowo podobne do plam rynchosporiozy na życie, później plamy są żółte, słomkowe, kształtem i barwą przypominają plamy septoriozy na liściach;
Brunatna plamistość liści (DTR) (Pyrenophora tritici-repentis, st. kon. Drechslera tritici-repentis) – żółte plamy z brunatnym środkiem i chlorotyczną obwódką. Plamy łączą się ze sobą, liście żółkną, brunatnieją i zasychają.

CHOROBY KŁOSA powodowane sa przez: septoriozę kłosów, fuzariozę kłosów oraz mączniaka prawdziwego. Patogeny te powodują zdrobnienie ziarna oraz zmniejszają liczbę ziarniaków. Grzyby z rodzaju Fusarium dodatkowo powodują zmniejszenie zawartości białka w ziarnie oraz wytwarzają mykotoksyny.
Cechy rozpoznawcze chorób kłosa:
Rdza żółta (Puccinia striiformis) Rdza (Puccinie spp.) – żółte, pomarańczowe, brunatne brodawki na plewach i wewnątrz plew lub na ościach;
Mączniak prawdziwy (Blumeria graminis, syn. Erysiphe graminis) – biały, mączysty nalot na powierzchni plew;
Septorioza plew (Stagonospora nodorum) – fioletowobrązowe lub brunatne plamy na plewach zielonych kłosów, często plamy tworzą się od szczytu plew ku dołowi;
Fuzarioza kłosów (Fusarium spp.) – bielenie poszczególnych kłosów, fragmentu lub całego kłosa. Na zżółkniętej części kłosa pomarańczowy nalot lub watowata grzybnia;
Sporysz zbóż (Claviceps purpura) – ziarniaki w kłosie przekształcone w purpurowoczarne różki (skleroty) różnej wielkości;
Czerń zbóż (Alternaria alternata i Cladosporium spp.) – czarny nalot grzybni na dojrzewających i dojrzałych kłosach.

Opracował:
Inż. Jan Grycko

 

 

 

 

Copyright © 2008 - 2016 Warmińsko - Mazurski Ośrodek Doradztwa Rolniczego

ZamknijNa tej stronie internetowej wykorzystywane są pliki cookies zbierane do celów statystycznych i wykorzystywane do poprawnego działania serwisu www.
Warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies można zmienić w ustawieniach przeglądarki - niedokonanie zmian ustawień przeglądarki jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.